İzmir denince akla Kordon'u, faytonu, sahili, denizi, boyozu, Saat Kulesi, Kemeraltısı, Alsancak'ı, gün batımı,,, daha niceleri gelir...Bir de İzmir'in eski sahiplerinin bildiği Eski İzmir'i vardır. Her birinin ayrı Eski İzmir'i vardır...Hiç bilmezler yeni yetmeler benim gibi. Ben de babam sayesinde öğrendim. Nicedir bahseder durur oralardan buralara geldiğini. Bir mum ışığıdır gider anlattığı ders çalışırken...Üst evlerde kızaran etlerin kokusuyla doyduğudur tokluk dediği... Yeni ayakkabı alınca üzerine basıp kirlettiğidir diğerlerine duyacağı utancından. Ben o zaman anlamazdım ne demek istediğini. Meğer aslında Eski İzmirmiş anlattığı. Gidince gördüm... O eski Rum evlerini gördüm. O eski karakterli dostlukları hissettim. Rum manavı, Ermeni Berberi, yan komşusu Musevi teyzeyi anlatırdı bana. Anlamazdım. Bir bir gördüm eski balkonlarda o her şeyden bağımsız, tedirgin olmadan atılan kahkahaları. Hepsi geçmiş doluydu. Yapabileceğim tek şey gerçeğe dönüp, elime aldığım makineyle resimlerini çekmek oldu...... Eski İzmir... benim de Eski İzmirim oldu..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder